Eja të luajmë shtëpiash

Do vish të luajmë shtëpiash?

E mban mënd, kur dilnim nga kopështi?
Ishte kaq thjeshtë, mbasdite të brishta
koha e ngrohur dhe kumbullat nusëronin.
Me grykëset e bardha , kurorë luledelesh në kokë

Kishte nga një folezë të fshehur 
në qoshe të çdo bahçeje
për zogj të pafajshëm të lire
me pupla të parritura.

Do vish pra të luajmë shtëpiash?

Për sa kohë që këto drurë akoma
nuk janë shndruar në dyer,
dhe rrezet në shina pa fund-fillim
në udhë të një treni carusel
që në rreth-rrotullim shkon dhe vjen…
për sa kohë që është akoma aty ai çasti
kur ti duke më përcjellë qëndron në stacion,
në krahë më shtrëngon dhe më pëshpërit në vesh
“Haj’d’ martohemi?”

©M.P.

Këngë vetvetes

T’i rrënuan muret e qytetit

e di!

te gënjyen mashtruan me dredhi

t'i shembën urat  digat dhe shtëpitë

dhe shumë gjatë të zvarritën

dhe përdorën ty…

Dje një qytet u rrafshua në Siri

dhe nesër një tjetër diku nëpër botë

do të rrafshohet përsëri

por në mëngjes prit diellin që të lindë

ta shohësh dhe të të shohë…

do t’vije… do t’vije….

Për Krishtlindje në shtëpi

me gërshërë në dorë të erdhi një çilimi

e di!

të gjitha ëndrat që kishe varur  në pemë

ti preu një nga një

kukullave ia nguli tehun në bark

llambushkat i theu dhe  zjarr bredhit i vuri

Nga tymi sytë te lotuan

të dhembën mushkëritë…

Me mijra peme u dogjën dje në botë

nesër do digjen njëmijë të tjera me siguri

por në mëngjes do të lindë një diell i ngrohtë

që do të shohë dhe do ta shohësh…

Do t’vijë… do t’vijë…

krejt padrejtësisht për të mijtën herë

të kanë plagosur  rishtazi
dhe gishtin kane drejtuar nga ty,

e di…

dhe ti  kulaç je mbledhur

plagën si kafshë e vogël e vetme lëpin

nga dhimbja nuk bëzan por shkruan këtë këngë

për mijra kafshë që dje nëpër bote u vranë

dhe për njëmijë të tjera që do vriten nesër përsëri

duke pritur diellin që do linde gjithmonë në lindje

Për të të parë dhe për t’a parë…

Do t’vijë… do t’vijë..

©M.P.  ( 02.12.18)

Do vish?

Do vish të shohësh?
…kanë mbetur akoma nja dy a tri fije brinjë

pa t’i treguar

dhe gjithë hapësira brenda tyre

e errët

e lagësht

rrëshqitëse

e përgjakur

misterioze

dhe vetja jote aty midis

ti… dhe mungesa jote

ti… dhe pesha mbi mushkeri

që rritet pakuptuar,

tinëzisht.

Jo në zemër

por  në mushkëri të kam!

padukeshëm

pazëshem

fshehur

heshtur

frymëmarrje,

frymënxjerrje…

frymë!

©M.P.

Ana tjetër…

Po ikin edhe gjethet… Për ku vallë?

në cilën botë të mistershme

në pranverë, do ringjallen  këtë herë?

Aty, i shoh të ndryshken zvogëlohen

shkrihen dalëngadalë...

A do jetojnë në të njëjtën pemë?

Apo në pemën tjetër për karshi?

Një stinë duhet të presin… veç një stinë

që diellin t’a rishohin përsëri.

Kështu dhe ty nga mua veç një vel na ndan

suprinë e dendur opake që jepet në dy anët

nuk ka jo, as kohë,  nuk ka as vend … as kilomentra s’ka

nuk është as qielli a oqeani e deti…a fusha e mali

 jo,  asnjëra nga këto s’ështe që ndarë na mban …

por veç një tis i thellë.

Me duar të kërkoj… të të kap… të të gjej

por kurrë nuk jemi në dy anët, në të njëjtin vend

dhe kur unë krahët ul nga lodhja të pushoj

në anën tjetër duart zgjat ti dhe fillon…

O qënie e anës  tjetër që kurrë  s’të kam takuar

dëgjuar, nuhatur… parë

për sytë e tu, lëkurën zërin…

për ty… për ty, kam mall!

©M.P.

Tetor 2017

Për-dore

Një rreze rebele thyen retë

dhe saktësisht më mbështjell

në stolin ku jam ulur…

( a është vallë dora jote

mjaftueshëm e madhe? )

Cicërima ankuese e një zogu të vogël

Që më qëndron mbi diafragmë

më kërkon ta dëgjoj dhe përkedhel

( eshte dora jote vallë

mjaftueshëm e ngrohtë?)

Lëkundet mbi një pellg të vogël

dhe do që të flejë… një gjethe e brishtë

që ka humbur të ëmën

( është dora jote vallë

mjaftueshëm e butë?)

©M.P.

Nëntor 2017

Një këngë dashurie…

(A ka lulëzuar hardhia e rrushit vallë?)

……………………………………….

Kjo është një  këngë e butë

për të gjithë të vdekurit…

jo për çfarë shkoi nëntokë

dhe në aromën e luleve të rrushit

më kthehet përsëri,

po për gjithë dashuritë e tyre

që mbeten në hapësirë,

dhe më rrethojnë dhe ngrohin papushim.

Kjo është një këngë e brishtë

për të gjithë të vdekurit

dhe për erën e temjanit dhe të trëndafilave

për ëndrrat që i bënë të lumtur

dhe për të tjerat që i lidhën fort

me njerëz vënde dhe ngjarje

krejtësisht të pa qëna e pandodhura…

Kjo është një këngë e trishtë,

për të gjithë të vdekurit

për dhimbjen që nuk varroset kurrë nendhè

por mbetet mbi të, si qiell i lotuar me re gri,

apo si një degë peme e shkëputur nga stuhia,

varur nën një plagë që rënkon…

Këndoj me zë të ulët një këngë sot,

për gjithëçka që pavarrosur mbet, nga ata

që aromë e luleve të hardhise u bënë.

©M.P.

Jehona e plumbtë

Gerard Manley Hopkins

Si ta ruash- a ka diku ndonjë diçka, ndonjë asgjë të tillë  diçka të panjohur askund, shirit

apo furqetë a gërshet a shtrëngese , gjalm, shul a mbërtheckë a kyc mbyllur

ta mbajë të bukurën, ta ruajë, të bukurën, bukurën, bukurën… nga venitja, shkuarja tej?

 Oh a ka ndonjë mos rrudhosje të këtyre  rrudhave, rreshtit të rrudhave të thelluara

në thellësi? Asnjë ndalese e këtyre lajmëtareve më të zymtë, lajmëtarëve të ngrirë,

lajmëtarëve të trishtuar dhe vjedharakë të gri-së?

Jo s’ka asnjë, s’ka asnjë, oh jo s’ka asnjë

As që ke për të pasur ndonjëherë këtë pamje që tani ke, të mirë mund ta quajmë.

Le të bësh ç’ka mund të bësh, çfarë, të bësh ç’ka të mundesh

por urtësia do të zhduket e para:

Fillo, përsa kohë që jo, s’ka asgjë që mund të bëhet

për ta mbajtur sa më larg

plakjen dhe flokët e bardhë djallëzorë të moshës

rrudhosje dhe rrudha, lëkura që varen, vdesin, më e keqja e vetë vdekjes, lëkura të bëra shuk,

varre dhe vemje, rrënim dhe kalbëzim.

Pra fillo, fillo ta humbësh shpresën

nuk gjëndet asnjë, jo, jo , jo, asgjë nuk gjëndet

fillo humbit shpresën, humbit shpresën

Humbe, humbe, humbe, humbe.

Shqiperoi M.P.

Shenim: Jam krejtësisht e ndërgjegjëshme që shqipërimi im nuk e nderon sa duhet “The leaden echo” te Hopkins,( e cila duhet dëgjuar dhe jo vetëm lexuar), por në emër të dashurisë pa kushte dhe mahnitjes time nga muzikaliteti ritmika dhe forca e fjalës në poemën në fjalë… jam e falur.